Posiedzenie Rady do spraw współpracy z organizacjami pozarządowymi 16 września 2004 r.

W dniu 16 września 2004r. w gmachu MSZ odbyło się kolejne posiedzenie Rady ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi przy Ministrze Spraw Zagranicznych RP. Spotkaniu przewodniczył Minister SZ Włodzimierz Cimoszewicz.
Minister rozpoczął spotkanie od poruszenia kwestii udziału polskich obserwatorów w monitoringu wyborów prezydenckich na Ukrainie i potwierdził, iż MSZ podejmuje starania, by było możliwe wysłanie polskich obserwatorów we współpracy z biurem ODIHRu. Minister dodał, że zakłada, iż organizacje pozarządowe rozpoczęły pewne działania przygotowujące, które umożliwią szybkie działanie w przypadku ogłoszenia rekrutacji. Minister Cimoszewicz nawiązał również do listu otwartego, który w sprawie obserwacji wyborów został wystosowany do władz RP przez szereg osobowości polskiego życia publicznego oraz Grupę Zagranica, sugerując, by w przyszłości wykorzystywać formułę spotkań, również zwoływanych ad hoc, dla podejmowania ważnych dla nas tematów i unikać formuły listów, która sugeruje brak funkcjonowania dialogu pomiędzy instytucjami.
Głównym tematem spotkania była przygotowywana przez Departament Systemu Narodów Zjednoczonych i Problemów Globalnych MSZ Ustawa o Współpracy na rzecz Rozwoju. Z planowanym tokiem prac zapoznał zebranych dyrektor Tomasz Orłowski. Planowano przestawienie projektu Radzie Ministrów w październiku, w czasie kiedy odbywało się spotkanie Rady trwał jeszcze etap wewnątrzresortowych konsultacji. Przedstawiciele MSZ otrzymali przed spotkaniem komentarz przedstawicieli Grupy zagranica do projektu ustawy. Minister poinformował, iż liczy na wzrost zaplanowanych w budżecie wydatków na pomoc międzynarodową w 2005 r. do poziomu kilkunastu milionów złotych oraz zaapelował o jak najszersze włączenie się organizacji i osób publicznych w działania informacyjne skierowane do polskiego społeczeństwa, mające przekonywać do zasadności zwiększania kwot na pomoc rozwojową.
Minister rozpoczął dyskusję pytając o te zapisy w ustawie, które budzą nasz sprzeciw oraz pytając dyrektora Orłowskiego o przyczyny rozdzielenia uregulowań dotyczących Agencji Wdrażającej od innych zagadnień pomocy rozwojowej. Pan Orłowski wyjaśniał, że wybór sposobu, w jaki ma funkcjonować agencja, jest znacznie trudniejszy niż zdefiniowanie samych zasad udzielania przez Polskę pomocy, w związku z czym wybranie optymalnego rozwiązania zajęło sporo czasu i postanowiono skupić się na najpierw na ustawie o polskiej współpracy na rzecz rozwoju. Ponadto, ministerialni legislatorzy uważają, że nie należy zamieszczać tych wszystkich kwestii w jednej ustawie. Minister zauważył, że brak drugiej ustawy - o powołaniu agencji, stanowi problem dla procedury legislacyjnej i zaproponował, by zawrzeć w ustawie o współpracy na rzecz rozwoju zapis, iż Minister Spaw Zagranicznych może powierzyć zarządzanie środkami na pomoc rozwojową organizacji pozarządowej, co jak sądzi zniwelowałoby wątpliwości. Grzegorz Gruca podkreślił, że obawiamy się, iż po przyjęciu ustawy w obecnie proponowanym kształcie Sejm uzna, że nie jest potrzebne powoływanie agencji, ponieważ MSZ może zarządzać środkami poprzez własną jednostkę organizacyjną. Kuba Boratyński dodał, że nie jesteśmy zwolennikami rozwiązania, w którym nie ma wcale agendy rządowej.
Pani Barbara Imiołczyk zaproponowała dwie możliwe drogi legislacji: przekazanie do Sejmu projektów aktów regulujących cały system (a więc jednoczesne zgłoszenie projektów ustaw o współpracy rozwojowej oraz o agencji), co pozwoli łatwiej przekonać parlamentarzystów oraz względnie szybko uruchomić działanie systemu po przyjęciu ustaw, lub też, jeśli nie ma jeszcze koncepcji przyszłej agencji wystarczająco przygotowanej, by przedstawić projekt ustawy, należałoby o niej wcale nie wspominać w ustawie o współpracy na rzecz rozwoju. Takie wyjście zmniejszy jednak znacznie szanse na powołanie agencji w przyszłości. Minister zaproponował branie pod uwagę jeszcze innego wyjścia i zapisanie w ustawie o współpracy na rzecz rozwoju, iż do czasu powołania agencji, Minister Spraw Zagranicznych może powierzyć jej kompetencje wyspecjalizowanej organizacji pozarządowej. To przyspieszyłby tok prac, a doświadczenia tejże organizacji przyczyniłyby się do stworzenia dobrze funkcjonującej agencji. Niezależnie od wybranej opcji, podkreślił Minister, ważne jest by proces legislacyjny został zakończony do końca lutego 2005 r.